Login
Tonio, een requiemroman
door A.F.Th. van der Heijden
Waardering
8.1 uit 10, 34 waarderingen
Uitgave
1e druk, 20110501, isbn13: 9789023465720
Details
Harde omslag, 632 pagina's
Achterzijde
(meer)
Op de Eerste Pinksterdag van 2010 komt Tonio van der Heijden, het enig kind van A.F.Th. van der Heijden en Mirjam Rotenstreich, bij een verkeersongeval om het leven. Het is vroeg in de ochtend als hij, ter hoogte van het Vondelpark in het centrum van Amsterdam, wordt geschept door een auto. Hij wordt in kritieke toestand naar het Academisch Medisch Centrum vervoerd, waar hij diezelfde dag aan zijn verwondingen overlijdt. Tonio zal niet ouder worden dan 21 jaar.A.F.Th. van der Heijden doet het enige waar hij op dat moment toe in staat is: in zijn herinnering graven, aantekeningen maken, schrijven. Daarbij voortgedreven door twee dwingende vragen: wat gebeurde er met Tonio in de laatste uren en dagen voorafgaand aan de ramp, en hoe kon dit ongeluk plaatsvinden? Een zoektocht naar het wat en het hoe, die leidt langs verschillende ooggetuigen, vrienden, politiemensen, artsen en het mysterieuze meisje Jenny, dat in de laatste weken van Tonio s leven een cruciale rol blijkt te hebben vervuld.
Tonio vormt de neerslag van die zoektocht. Een nauwgezette reconstructie van een jongensleven en een radeloze queeste naar zin en betekenis.
Afbeeldingen
Reviews of beoordelingen van uw vrienden en de leden die u volgt
Reviews of beoordelingen (selectie) van andere leden
“Gelezen met leesclub. Omdat het in Amsterdam afspeelde was het heel herkenbaar waar het de omgeving beschreef. Mooi om te lezen hoe ouders dit verdriet ervaren. Op het laatst een beetje langdradig. Zeker voor lezers die geen affiniteit hebben met Amsterdam”
“Al weer een tijdje geleden gelezen. Er is natuurlijk al het nodige over geschreven en gezegd, maar hierbij dan toch nog even mijn review. Het is een droevig onderwerp, waardoor sommige vrienden het niet willen lezen. Maar ik vond het toch wel erg de moeite waard. Het is een mooi boek, knap geschreven en het leest prettig.”
“Tonio oogstte lof alom in alle recensies die ik er over las: 'een onthutsend ontroerend boek, een intens mooie requiemroman' luidde één van de vele beoordelingen. Toegegeven... het is een bijzonder boek en het onderwerp - het als gevolg van een verkeersongeval overlijden van de zoon van AFTh - is schrijnend en de pijn en wanhoop daarvan laat zich moeilijk verwoorden. Dat AFTh dit wel deed is in die zin uniek.
Maar de pluimen die aan de schrijver worden uitgedeeld vloeien m.i. voornamelijk voort uit de bewogenheid met het leed van de schrijver. Meer dan uit een objectieve beoordeling van het boek zelf. Want hoewel het verhaal aanvankelijk onthutst gaat dat gevoel geleidelijk verloren in fragmentarisch (en dan nog wanordelijk) neergeschreven beelden uit het leven van Tonio. Erger nog is dat de vaak warrige tekst gaandeweg aanleiding geeft om te veronderstellen dat het boek voor het overgrote deel is geschreven onder invloed van de kratten wodka die ten huize van de familie van der Heijden wordt genuttigd. Bij het dichtslaan van het boek bekroop me een gevoel van onechtheid.”
Maar de pluimen die aan de schrijver worden uitgedeeld vloeien m.i. voornamelijk voort uit de bewogenheid met het leed van de schrijver. Meer dan uit een objectieve beoordeling van het boek zelf. Want hoewel het verhaal aanvankelijk onthutst gaat dat gevoel geleidelijk verloren in fragmentarisch (en dan nog wanordelijk) neergeschreven beelden uit het leven van Tonio. Erger nog is dat de vaak warrige tekst gaandeweg aanleiding geeft om te veronderstellen dat het boek voor het overgrote deel is geschreven onder invloed van de kratten wodka die ten huize van de familie van der Heijden wordt genuttigd. Bij het dichtslaan van het boek bekroop me een gevoel van onechtheid.”
“Prachtig eerbetoon van een vader aan zijn zoon!
Dat hij nog zoveel weet te vertellen dankzij dagboekaantekeningen die hij altijd bijhield, zegt genoeg over de liefde tussen vader en zoon!
Ook heel herkenbaar de angsten die de vader al heeft vanaf de geboorte van zijn zoon!
Prachtig boek wat ik een adem heb uitgelezen.”
Dat hij nog zoveel weet te vertellen dankzij dagboekaantekeningen die hij altijd bijhield, zegt genoeg over de liefde tussen vader en zoon!
Ook heel herkenbaar de angsten die de vader al heeft vanaf de geboorte van zijn zoon!
Prachtig boek wat ik een adem heb uitgelezen.”
“De auteur verloor op Eerste Pinksterdag 2010, zijn 21-jarige zoon Tonio bij een verkeersongeluk.
In deze roman schrijft hij over de dood van zijn zoon en alles wat dat teweeg heeft gebracht.
Zeer indrukwekkende roman over een van de ergste dingen die een mens kan overkomen: de dood van een kind.
Hoe fantastisch moet het zijn om dit op deze manier te kunnen verwoorden, zonder dat het een tranerntrekker wordt!”
In deze roman schrijft hij over de dood van zijn zoon en alles wat dat teweeg heeft gebracht.
Zeer indrukwekkende roman over een van de ergste dingen die een mens kan overkomen: de dood van een kind.
Hoe fantastisch moet het zijn om dit op deze manier te kunnen verwoorden, zonder dat het een tranerntrekker wordt!”
“Veel mensen vinden het fantastisch, maar ik vind het te wijdlopig en er zijn ook nogal wat dingen die me irriteren. Maar wie ben ik om de verwoording van zo'n persoonlijke tragedie te becritiseren?”
“Een boek om af en toe weg te leggen omdat je nou eenmaal niet kunt lezen als je aan het huilen bent.
Of, zoals ergens stond: A.F.Th. van der Heijden heeft met de kracht van taal op papier zijn zoon het leven terug gegeven.
Hier een uitgebreide beschrijving geven heeft geen zin...lezen dat boek en als je er eerst meer over wilt weten: hij valt er nog wel mee in de prijzen !”
Of, zoals ergens stond: A.F.Th. van der Heijden heeft met de kracht van taal op papier zijn zoon het leven terug gegeven.
Hier een uitgebreide beschrijving geven heeft geen zin...lezen dat boek en als je er eerst meer over wilt weten: hij valt er nog wel mee in de prijzen !”
“Schrijnend boek. De rauwe pijn van de schrijver (en vader van de overleden Tonio) komt hard binnen. Moeilijk om je telkens weer te realiseren dat het geen fictie is. Van der Heijden geeft taal aan datgene wat ouders meemaken die een een kind verliezen door een ongeluk. Taal die de meeste ouders niet beschikbaar hebben.”
“In één woord een mooi boek. Het geeft heel goed weer wat er gebeurd als een ouder zijn kind verliest.”